Der Deutsche Bund war ein Staatenbund, auf den sich im Jahr 1815 die „souveränen Fürsten und freien Städte Deutschlands“ mit Einschluss des Kaisers von Österreich und der Könige von Preußen, von Dänemark (hinsichtlich Holsteins) und der Niederlande (hinsichtlich Luxemburgs) geeinigt hatten. Dieser Bund existierte von 1815 bis 1866 und hatte bereits bundesstaatliche Züge, da sich ein Recht des Deutschen Bundes entwickelte, das die Gliedstaaten band. Dennoch besaß der Deutsche Bund keine Staatsgewalt, sondern nur eine „völkerrechtsvertraglich vermittelte Vereinskompetenz“. Laut Präambel der Bundesakte hatten sich die Fürsten zu einem „beständigen Bund“ vereint, diese sind allerdings als Repräsentanten ihrer Staaten anzusehen.
The German Confederation was an association of 39 predominantly German-speaking sovereign states in Central Europe. It was created by the Congress of Vienna in 1815 as a replacement of the former Holy Roman Empire, which had been dissolved in 1806 as a result of the Napoleonic Wars.
La Confédération germanique (en allemand : Deutscher Bund ; nom officiel en français, langue du congrès de Vienne,,,) est une confédération européenne ayant existé de 1815 à 1866. Elle est formée lors du congrès de Vienne, en remplacement de la confédération du Rhin sous protectorat de Napoléon Ier. La Confédération germanique reprend en grande partie les limites du Saint-Empire romain germanique, incluant donc des populations non germanophones (notamment en Bohême et en Moravie). Restent hors de la Confédération les territoires autrichiens relevant du royaume de Hongrie et les territoires prussiens à l'est du Brandebourg (notamment la Prusse-Orientale).
De Duitse Bond (Duits: Deutscher Bund) of Duitse Confederatie was een statenbond met federale elementen. De leden waren ruim 40 Duitse staten. Enkele staatshoofden waren niet-Duitse vorsten, onder andere de Engelse koning die tot 1837 ook koning van Hannover was. Oostenrijk en Pruisen, twee grote Europese machten, lagen deels buiten de grenzen van de Bond.
La Confederación Germánica (en alemán: Deutscher Bund, lit. 'Confederación Alemana') fue una unión que agrupó a 38[1] o 39[2] Estados alemanes en una confederación de Estados soberanos[1] bajo la presidencia de la Casa de Austria. Fue establecida el 8 de junio de 1815 en el Congreso de Viena[3] y existió hasta su disolución el 23 de agosto de 1866.[4] Sucedió a la Confederación del Rin, creada en 1806 por Napoleón I en sustitución del Sacro Imperio Romano Germánico.
no matches found